Wróć do listy tras

Na Turbacz z Koninek

Szlak turystyczny

Podstawowe informacje o trasie

Początek

Koninki Hucisko
Koniec

Turbacz - szczyt
Długość odcinka

6.70 km
Śr. czas przejścia w górę

2 g 56 min
Śr. czas przejścia w dół

1 g 41 min

Bezpieczeństwo na trasie

Zakaz wjazdu rowerem.
Szlak nie jest udostępniony do wędrówki z psem.
Strome podejścia i śliskie stopnie. W czasie wiatrów i okiści możliwość przewracania się drzew i łamania gałęzi.

Opis

Jest to najpopularniejszy szlak pieszy na Turbacz od strony północnej, wyznaczony jeszcze przed II wojną światową. Wiedzie przez wiekowe drzewostany dawnego rezerwatu im. Władysława Orkana oraz kilka polan: Szałasisko, Średnie i Halę Turbacz. Porastają je zbiorowiska – łąki ostrożeniowej, mieczykowo-mietlicowej, bliźniczkowej. Zależnie od terminu wędrówki można uczyć się tutaj oznaczania rzadkich gatunków roślin (storczyki, ciemiężyca zielona, rdest wężownik, mieczyk dachówkowaty). Równie interesujące może być poznawanie zbiorowisk leśnych, głównie buczyny karpackiej i górnoreglowej świerczyny.

Szlak jest wyjątkowo bogaty w walory kulturowe. Na polanie Hucisko w XVIII wieku – przez prawie czterdzieści lat – działała huta szkła Lubomirskich. Według legendy na Średnim, co roku święty Mikołaj wyznacza wilkom zwierzynę, która będzie ich pożywieniem w następnym sezonie. Na Czole Turbacza zobaczymy wykuty w skale zagadkowy napis opisywany już przez Orkana i Kazimierza Sosnowskiego. Niektórzy historię tej inskrypcji wiążą z konfederatami barskimi, inni z gorczańskimi zbójnikami czy z osobą Franciszka Lackiego – pracownika kancelarii dworskiej w Porębie Wielkiej. Na Hali Turbacz znajduje się Szałasowy Ołtarz i obelisk upamiętniający odprawienie mszy św. we wrotach nieistniejącego już szałasu przez ks. Karola Wojtyłę w 1953 roku.