3. Dawna Polana Ceska
Dziś po polanie pozostała tylko nazwa. Przed II wojną światową była własnością hrabiego Wodzickiego. Następnie, po przejęciu przez Skarb Państwa w zarząd nadleśnictwa, została zalesiona. Jej obszar można rozpoznać po stosunkowo młodym, jednowiekowym drzewostanie świerkowym. Pobliskie lasy są miejscem bytowania i terytorium lęgowym puszczyka uralskiego. Stałą obecność puszczyka uralskiego w tych okolicach potwierdzają wyniki corocznej inwentaryzacji sów. W tym rejonie często obserwowany jest także dzięcioł czarny, największy z polskich dzięciołów. Wędrując do kolejnego przystanku, możemy podziwiać wspaniały las, rosnący od wieków bez ingerencji człowieka. O jego naturalności świadczy fakt, że współistnieją tu wszystkie pokolenia lasu. W warstwie runa dominuje miesiącznica trwała – bardzo rzadka roślina nie tylko w GPN ale na obszarze całych Beskidów Zachodnich.